Posted on

تاریخ صنعت برق

روزگاری ، نه چندان دور از زمین ، تولد ایستگاه خیابان مروارید سرآغاز چیزی بود که ما در نهایت به عنوان شبکه برق مدرن به رسمیت شناختیم. به عبارت دقیق تر ، ایستگاه خیابان مروارید ، اولین نیروگاه در ایالات متحده ، تولید برق را از 4 سپتامبر 1882 آغاز کرد. این خیابان در خیابان 255 – 257 مروارید در منهتن واقع شده است. در ابتدا به 85 مشتری خدمت می کرد و 400 لامپ را نیز تأمین می کرد.

این اولین تجسم شبکه برقی در سال 1882 به نظر می رسد:

این اولین آزمایش با شبکه الکتریکی بسیار موفقیت آمیز بود. تا سال 1884 ، ایستگاه مروارید پرل 3 ژنراتور دیگر اضافه کرده بود و با 10164 لامپ 508 مشتری را خدمت می کرد. علاوه بر این ، شرکت ادیسون اشراق شبکه های مشابه را در Shamokin، PA (پاییز 1882) ، Sunbury ، پنسیلوانیا (4 ژوئیه 1883) ، Brockton ، MA (اول اکتبر 1883) ، کوه کارمل ، پنسیلوانیاک توسعه داد (17 نوامبر 1883) ، و Tamaqua ، پنسیلوانیا (1885) طی 3 سال آینده. (برای همه شما بافر اتومبیل: هنری فورد در سال 1891 با شرکت ادیسون اشراق مهندس شد و در سال 1893 به مهندس ارشد ارتقاء یافت.)

جنگ جریانها: ادیسون در مقابل تسلا / وستینگهاوس

مانند تمام ایده های خوب تجاری ، رقابت به سرعت در شرکت توماس ادیسون به وجود آمد. رقیبی برای فناوری جریان مستقیم (DC) ادیسون ، فناوری جریان متناوب جریج وستینگهاوس (AC) بود. به قالب جنگ VHS vs Betamax در دهه 70 و اوایل 80 بیاندیشید – فقط یکی از آنها برای زنده ماندن بود.

AC برای حمل و نقل برق در مسافت های طولانی ، مزیت تصمیم گیری بیشتری نسبت به DC داشت ، زیرا ولتاژ “پله پائین” و “پله پایین” بسیار ساده تر و ارزان تر بود. این به دلیل قانون اهم است: I = V / R ، جایی که I = جریان ، V = ولتاژ و R = مقاومت. با افزایش ولتاژ ، مقاومت کاهش می یابد. هرچه مقاومت بیشتری وجود داشته باشد ، در اثر گرما نیز برق بیشتری از بین می رود. همچنین هرچه ولتاژ بالاتر باشد می توان از سیم کوچکتر استفاده کرد. در نتیجه ، ژنراتورهای DC میبایست در یک مایل از بار قرار بگیرند ، در حالی که ژنراتورهای AC می توانند خیلی دورتر ساخته شوند.

در همان زمان ، ایده اقتصاد مقیاس شروع به استفاده از صنعت برق کرد. بیشتر و بیشتر آشکار می شد که یک نیروگاه بزرگ متمرکز در تأمین برق در یک منطقه وسیع بسیار کارآمدتر و ارزان تر از یک نیروگاه کوچک در تأمین برق در یک منطقه کوچک بود. درست قبل از نوبت قرن ، وستینگهاوس نیروگاه برق آبی را در آبشارهای نیاگارا بنا کرد و با استفاده از فناوری AC ، برق را به بوفالو ، نیویورک ارسال کرد – 20 مایل دورتر!

با پیشرفت های موجود در سیستم توزیع AC ، این گونه شبکه الکتریکی به نظر می رسد که در طول قرن (1900) به نظر می رسد:

عصر شرکتهای الکتریکی خصوصی (1900 – 1932)

پس از “پیروزی در جنگ” وستینگهاوس ، فشارهای رقابتی منجر به رشد شرکتهای برقی به روشهای عجیب و غریب شد. همه شرکت هایی که در این زمان در این بازار رقابت می کنند ، همگی متعلق به بخش خصوصی و غیرقانونی بودند. آنها اقتصادهای مقیاس را می فهمیدند ، بنابراین آنها به دنبال مکانهایی بودند که بتوانند نیروگاههای بزرگ تولید برق و در کجا می توانند به بیشترین تعداد افراد دارای نیروگاه ها خدمت کنند. حتی با وجود پیشرفت وستینگهاوس ، ارسال برق در مسافت های طولانی از لحاظ فنی امکان پذیر بود ، اما ساخت این سیم ها در مسافت های طولانی هنوز گران بود. در این زمان فقط تعداد کمی مکان وجود داشت که تعداد زیادی از مردم بتوانند توسط یک نیروگاه واحد خدمت کنند. وقتی به بهترین مکانها رسید ، بوستون ، نیویورک و فیلادلفیا در صدر این فهرست قرار گرفتند. این امر به پیشرفت های جالبی منجر شده است که در صورت زندگی در یکی از این شهرها ، چندین شرکت برقی سیم های خود را به ساختمان شما منتقل می کنند و سعی می کنند برق را به شما بفروشند. در زیر تصویری از آن روزهای دیوانه کننده آورده شده است:

این زمان بسیار خوبی برای مشتری بودن در شهر بود ، به جز اینکه چشم همه سیمهایی که از بالای آن سرازیر می شوند وجود دارد. یک دسته از شرکت های برقی برای تجارت شما رقابت می کردند ، و شما می توانید کدام یک را که می خواهید انتخاب کنید. اما اگر در یک منطقه روستایی زندگی می کردید ، زمانها چندان خوب نبود. به دلیل این که تا چه اندازه از سایر مردم زندگی می کردید ، یک شرکت برق خیلی گران بود که سیم را به ساختمان شما بکشاند.

رکود بزرگ این دوره را در صنعت برق ایالات متحده پایان داد. اول اینکه ، رکود بزرگ تعداد افرادی که توان برق داشتند را به میزان زیادی کاهش داد و بسیاری از شرکت های برقی خصوصی درهای خود را بستند. (مهمترین نقره این است که خانواده کندی از این فرصت استفاده کرده اند و سود خود را از بوتلینگ در همین شرکت های برقی سرمایه گذاری می کنند ، به این امید که با بهبود اقتصاد ، این شرکت ها نیز بهبود پیدا کنند.) دوم ، بسیاری از پروژه های معاملات جدید با محوریت ساختمان بودند. نیروگاه های عظیم تولید برق ، از جمله سد برق آبی هوور ، و تمام سدهای هیدرو برقی که پروژه اقتدار دره تنسی را تشکیل داده اند. دولت فدرال قرار نبود این اقدامات گسترده را انجام دهد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *